Yollar var Yollar uzun paralası ile sabah 06,15'de bulunduğumuz mekandan yollara düştük rotamız belli Nazilli Devlet Hastahanesi uzun süreden beri kovaladığım özel güvenlik sağlık raporu. Sabah saatlerinin verdiği uyku sersemliği ve geceden kalma olmamız yola etkisini gösteriyor yavaş tempo ile Nazilli'ye doğru akıyorduk. Unutkanlığın vermiş olduğu rahatlık ile Denizli çıkışından almış olduğumuz simit keyfi görülmeye değer derken aklıma saat 7,30'da orada olacağım geldi ve son gaz 28 dakika da Denizli Nazilli yapmış bulunmaktayım. Sarayköy civarında yakıt ve ihtiyaç molasından sonra yolumuza devam edelik dedik ama arabamızda bulunan alemin kralı Seço Reis yıllardın deplasman otobüslerinde yapmadığımız bir durum yapıp benzinlikten gazete ve bazı şeyler patlattı. Yolculuğumuzun geri kalanı seço reisin bu benzinlik patlatma mevzusu ile daha da renklendi. 7,28 gibi nazilli ilçe sınırları içerisinde olduk ve hastanede olan işlerimiz için torpilli olduğumuz Cüneyt abi'yi bulmak için Diyaliz Merkezine doğru gidelim dedik ama kapıda bizi karşılayan sarışın güzel olduğu kadar salak güvenlik kız sanırım oranın başhakemi kendisi artist artist cevaplarına bizlerde makara ile karşılık vererek aradığımız kişiyi bularak koyulduk sağlık raporu yollarına. Anlamadığım bir nokta var başhekim yardımcısı 8,00da hastanede görevli olduğu mevkiide olurken neden doktorlarımız 10,00da görevleri başına yeni gelirler bilemiyorum. Göz, KBB, pskiyatri, nöroloji, İç hastalıkları, Ortapedi servislerinden almış olduğum formalite gibi raporlardan en makara olanı ortapedi ve pskiyatri servisleriydi. Kimse merak etmesin deli falan değilmişim. Servis işlerinden sonra heyet karşısına çıkmayı beklerken saat 12,00 falan civarı idi 16,00 civarı raporların alınacağını bildiğim için nazilliye gelipte pide yemeden gitmek olmaz dedim ve nazillinin en meşhur pidecisi bir buçuk osman abinin mekanına kardeşlerimi götürdüm, osman abi dükkanı baya genişletmiş allah daha çok müşteri ve para versin diyerek o güzelim pidesinden sonra ağaç altı sefası yaptık 2 saate yakın daha sonra ADS Ali kardeşimizin gelmesi ile biraz makara yaptıktan sonra hastaneden zorda olsa sağlık raporumuzu aldık tabi o sırada beklediğimiz zaman zarfından orada bekleyen insanlara en büyük raporu verdiklerini bilmeyen burnu yükseklerde olan Nazillinin yüz karası personele teşekkürlerimi seço reis tarafından ilettim. Salça olduk zaten yeterince 5 dakika daha orada kalsak heralde fena sıkıntı olacaktı nazillinin yüz karası tipsiz kızlara. Raporu aldıktan sonra düştük yine Denizli yollarına haa unutmadan ağaç keyfi yaptığımız esnada minibüs hattında çalışan Denizlili abiye selam olsun tam bir milliyetçi kendisi birşey olursa bu benim numaram bu benim plakam dedi sağolsun. Denizli yollarında Ali kardeşimizin 18,00 arabasına yetişmesi gerektiğinin bilincinde olarak 17,01 itibari ile nazilli ilçe sınırı terk ettik bu esnada arkamda beni takip eden micra sürücüsü güzel bayana bir kez daha selam olsun denizli il sınırına kadar güzel yarıştık ama harbiden 120den ibremiz inmedi inemezdide, o güzel bayana Denizli bizimdir bizim olacak dedim ve dediğimi yaptım Denizliye önde giren ben oldum tabi onu kovalıcam derken bizim yakıt biraz fazla yaktı ama olsun zaten Ali kardeşimizi yetiştirmemiz lazımdı 17,39 itibari ile Ali kardeşimizi otogara bıraktıktan sonra ekibi dağıtmaya geldi sıra. Onur kardeşimi ve Seço reisi bıraktıktan sonra kendimide zorda olsa eve götürdüm. Halen yolun sersemliği var üzerimde ama çok güzel bir günde benimde olan Onur ve Seço kardeşime, Ali kardeşe, Cüneyt Abi'ye, Diyaliz Merkezinde görev yapan sarı saçlı mavi gözlü kesiştimiz kıza, oradaki güvenlik kıza, Nazillide bulunan ve her defasında hey maşallah dediğim kızlarımıza buradan teşekkürlerimi sunarım, ve arabamız içinde top 10da 1 numara olan şarkının şu güzel sözleri ile sizlere veda etmek isterim.
Biraz kızıl biraz mavi
Yanlızlığın asil rengi
Gün Batmadan Gelsen Bari
Keşke dedim Duymadınmı???
