Hasret RüzgarLarı HaLen Esiyor


Salı Gecesini Çarşambaya bağlayan gece dedik sabahlama yapalım ama baktık olmucak heyecanımızı biraz olsun uyuyarak giderelim dedik, heyecanın sebebini sakın hayatımızda ilk kez deplase yapıyoruz olarak algılayamayın 26 yıllık hasretti bizi heyecanlı kılan. Çarşamba günü saat 11,00 civarı otobüsümüzün hareket edeceği noktada toplanmaya başlamıştık. Herkesin gözünde ışık görülmeye değerdi herkes inanmıştı ama nerden bilebilirdik ki inanmayan kişilerin olduğunu. Saat 13,10 gibi Denizliden hareket ettik İzmir'e yolculuk başladı ama ne başlama yaptığımı anonslar, söylediğimiz besteler öylesine güzeldi ki görülmeye değerdi. Sarayköyde mola verelim, Buharkentten bira alalım, Nazilliden erik alalım derken bir baktık ki hiç dediğimiz yerlerden birşey alamıyorduk sanırım birileri bizim geleceğimizi duymuş olmayı bütün marketleri, tekelleri kapatmıştı, ama şartlar ne olursa olsun moralimiz bozulmadan tam gaz devam ettik yolumuza. Otobüs içinde dönen makaraların zaten haddi hesabı yoktu, abi olarak ilk kez otobüsün en önünde gidiyorduk yanımızdakilerle sürekli makara şekli falan, arka koltuğumda giden dijitük kardeşim aydına kadar konuşmadı otobanda bir konuştu tam konuştu heralde kimse unutamaz o dakikaları '' abi ne olur duralım bak tutamuyorum zamanı şekli '' otobanda ihtiyaç molası veren ilk kafile olduk heralde, otoban içerisinde bir ara önümüzden geçen 8taş kafilesine saldıralım dedik ama bizim otobüscü amca bu araba gitmez diyerek taşkınlıklarımızı hep önledi durdu. İzmir pınarkent gişelerinde bizleri bekleyen birilerinin olduğunu görünce başladık bestemize '' Yahudi Değiliz Taraftarız Biz , Aramazsan arama zaten birşey bulamazsın emanetler zulada '' şeklimize anlamsızca egemen güçler eşliğinde buca belediyesine bağlı tamirhane bölgesine götürüldük arama şekli yapılmaya 5 dakika sürmedi orada görevli sivil bir polis memuru kendisini İzmir Valisi sanıyordu ama ben onuda kapak etmesini bildim bilerek arama yaptığı yere geldim ve üstüne düşecek gibi yaptım sonrada seni gördüm heyecanlandım şeklinde bir makara yaptım. Adı arama olan anlamsız bekletilmeden sonra tekrar geldiğimiz yerden Bornova üzerinden stadyuma gittik saatlerimiz 5,20 civarlarındaydı otobüslerden indikten sonra tabikide ihtiyaçlarımızı giderdik, kadim dostumuz Hasırcıbaşı tayfanın gururu Kerem kardeşimle makara yaptık. Maç saatine 20 dakika kala içeri girmek için kapılara yöneldiğimizde gördüğümüz manzara her yerde aynı olan manzaralardı ama bizde o manzaralara nasıl resim çizilir bildiğimizden hemen önlere kaynak yaptık. Didim GFB sağolsun bizi hemen önlerine alarak içeri girmemize yardımcı oldu. Maç hakkında birşey yazmak istemiyorum, tribün içinde öyle 8taş takımının yere göge sıgdırılamayan taraftarı Çarşı en kötü tribününü yaptığı bir maçta bizim onlardan kalır yanımız yoktu 25 dakika aynı besteyi söylemekten ne zaman vazgeçeriz bilemiyorum ama bu şekilde takıma gaz verilmez. Maçtan sonra kısa süreli kafile kaybolması oldu ama bir şekilde ulaştık ve Kerem kardeşimizin bize hediye etmiş olduğu davul ile düştük denizli yollarına.

Malum her yenilğiden sonra kimsenin ağzını bıçak açmaz deplasman otobüslerinde ee bizde adeti bozmayalım dedik ama çenemiz kopsun susamıyorduk belkide sussak çok büyük olaylar olacaktı otoban çıkışına kadar benzin yakan emniyet ekibine teşekkürler. Otoban yolunda herkesin ruh haline uygun şarkılar açarak yolumuza devam edelim istedim ve müslüm gürses ve diğer best of damar ekibinden açtık birşeyler ama olmuyordu eksiklik vardı. Fark etmez kupayı almasakta fark etmez diyerek başladık üçerli beşerli beste söylemeye daha sonra kaptan yardımcı arkadaşın koymuş olduğu Vali dizisini izlemeye koyulduk o ara ben arkalara kaçtım. Aydında verilen molada makaranın konusu ben oldum ister istemez , bir hata yapmıştık ve bütün tayfanın ağır abilerinin düşmüştük diline. Hatalar insana mahsus dedik ve hatamızı düzeltmek için önce bir çikolata ardından rakı faslına geçtik hayatımda yapmış olduğum deplase yollarının en güzellerinden birisi bu sanırım. Aydın il çıkışından denizli ili girişine kadar orta kapıda yapmış olduğumuz sohbet ( sohbetteki diğer kişi malum ) gerçekten çok güzeldi, dinlemiş olduğumuz şarkı zaten insanı sarhoş edecek düzeyde bir parça ve çok güzeldi. O sırada bende boş durmadım tabi '' ben seninle sadece gitmek zorunda olanların gittiği bir otobüs basamığında gözlerinin derinliklerine bakabilme ihtimalimi seviyordum '' diyerek yaptığımız hayatı düzeltmenin peşine girmiştim. Gidiş yolunda bu ara hızlı gitmez diyen amca nedense bizi geri dönüş yolunda uçurdu yada biz uçmultuk. Denizliye geldiğimizde gece saat 2,00 civarları falandı herkesi evine bırakamasak bile en yakın yerlere bıraktık daha sonrada zaten sızma modunda güne merhaba hesabı yapmak için uzandık yataklarımıza,
Umutlarımız hep yarınlara kalıyor
bu sevda bizi terk etmiyor
Ne olur bu sene son olsun
Kupa seneye müzede olsun

Başka deplasmanlarda görüşmek dileği ile organizasyona katılan; Uni GFB, Lise GFB, Angel's GFB gruplarına teşekkür ederim.