Soğuk ve şehirler arası deplasman otobüslerinde vazgeçtik çocuk olmaktan
İçimizde büyük bir aşk boynumuzda atkılar
Ben senin bizimle migros tribününde 90 dakika bağırma ihtimalini seviyordum, ama sen hep maratonda 90 dakika çekirdek yiyordun
Yaz sıcağı kale arkasına öyle sert vuruyor du ki biz o zamanlar maratonda olabilme ihtimalimizi seviyorduk
Sadece bilmek zorunda olanların bildiği deplasman şehirlerinde arkadaş oluyorduk, verilen molalarda çayımızı ekmeğimizi paylaşıyor hayata bir kez daha merhaba diyorduk
Biz en çok deplasman yolunda yenen domatesin de bizi sevebilme ihtimalini seviyorduk
Maç çıkışı hep zamansız amansız bir karakol nezarethanesine gidiyorduk sebebini kimsenin bilmediği
Yanımızda oturanlar sevdiklerine şiir yazarken, biz yine pütürlü harflerle Fenerbahçe yazıyorduk sayfalara ama o bilmiyordu
haber bültenlerinde hep holigan olarak çıkıyorduk fakat biz hiç holigan olmadık, yemek molalarında yapılan apaçiliklerimizi saymazsak
Biz senin tribüne gelip sarı lacivert yapabilme ihtimalini seviyorduk
camları kırık dökük otobüs yolculukları ile 25 saat sana gelebilmenin özlemini yaşıyorduk senden menfaat beklemeden
Biz senin bizi sevebilme ihtimalini seviyorduk sunni devre aralarında
yanından geçilen yollardaki ırmakları başına koyuyorduk bestelerimizinama sen yoktun zaten biz seni olasın diye sevmedik
Karşılıksız Ölesiye demiştik bir kere
Biz seninle birgün İzmirde
Biz seninle birgün Ankarada
Biz seninle birgün Denizlide , Konyada, Antepte, Mardinde, Sivasta, Kocaelide, Diyarbakırda biz seninle birgün sadece bizim mutlu olabiliceğimiz misafir tribününde hayata gider yapmabilme ihtimalimizi sevdik
BİZ SENİ HERŞEYDEN DAHA ÇOK SEVEBİLME İHTİMALİMİZİ SEVDİK...
